" Warszawski dzień " Gwasz na papierze, 17 x 26cm, z oprawą 33 x 43cm.

Na obrazie widać zimowe miasto z dachami przykrytymi śniegiem i chłodnym niebem, które przechodzi od błękitu w delikatny róż przy horyzoncie. W centrum stoi ciemna figura na cokole, z wielkim krzyżem opartym o ramię, a czarne kontury są ostre i trochę nerwowe. Kamienice w żółciach, bielach i przygaszonych brązach układają się jak klocki, ciasno, jedna przy drugiej, i prowadzą wzrok w głąb kompozycji. To wygląda jak akwarela z tuszem, z plamami koloru i suchą fakturą papieru, bardzo sketch i trochę surowo. Nastrój jest cichy, mroźny, ale też uroczy, jakby miasto wstrzymało oddech. Ja czuję tu spokój pomieszany z powagą, bo ten krzyż robi wrażenie, serio. Pan z krzyżem jest duży i dzielny. Można to czytać jako opowieść o pamięci i ciężarze historii, który stoi pośrodku codziennych uliczek, tak o, bez gadania.